Wat is fybromyalgie?

Letterlijk betekent fibromyalgie: pijn in bindweefsel en spieren. Het is een term die beschrijft wat er aan de hand is, maar die geen oorzaak aanduidt. Klachten zijn pijn, stijfheid, vermoeidheid en soms stemmingswisselingen. De pijn heb je voor al in je spieren, bindweefsel en in en rondom gewrichten. 

 

Je klachten kunnen erg wisselen. Bindweefsel en spieren behoren tot ons bewegingsapparaat. Dat bestaat uit harde en beweegbare delen. De botten (hard) zorgen voor stevigheid. De bewegende verbindingen hiertussen zijn gewrichten. Spieren en pezen zorgen dat botten bewegen.  Gewrichtsbanden en bindweefsel geven gewrichten extra steun en stevigheid. 

 

Aandoeningen aan het bewegingsapparaat met andere oorzaken dan ongeval of blessure, zijn reumatische aandoeningen. Ook fibromyalgie valt hieronder, andere benaming is wekedelenreuma. 

 

Iedereen voelt weleens pijn en is stijf. Bijvoorbeeld door een verkeerde houding, overbelasting of een griepje. Dit gaat vanzelf over. Bij mensen met fibromyalgie blijft de pijn zonder dat er beschadigingen of vergroeiingen zijn.

 

Fibromyalgie kan gepaard gaan met (soms extreme) vermoeidheid, slaapstoornissen, hoofdpijnen, angsten, depressies, allergieën, concentratie- en geheugenstoornissen, temperatuurverhogingen en darmklachten.

 

Klimaat beïnvloedt het ontstaan van fibromyalgie niet. Het komt zowel in warme als koude streken voor. Iedereen kan fibromyalgie krijgen. Het komt voor bij twee op de honderd volwassenen, vooral bij vrouwen. De aandoening openbaart zich meestal tussen de 25 en 40 jaar. 

 

De symptomen en mogelijke oorzaken van Fibromyalgie en het Chronische Vermoeidheid Syndroom (ME/CVS) overlappen elkaar gedeeltelijk. Vandaar dat wij op ook aandacht besteden aan dit syndroom.

 

Vele tienduizenden Belgen lijden in meer of mindere mate aan dit syndroom waarvoor nog geen eenduidige oorzaak is gevonden. Het ontbreken hiervan, in samenhang met het meestal gezonde uiterlijk van de fibromyalgiepatiënt en de normale bevindingen bij regulier bloedonderzoek, leidt vaak tot ontkenning van dit ziektebeeld door huisarts, specialist, bedrijfsarts, werkgever en niet in de laatste plaats de eigen omgeving. Veel patiënten zijn teleurgesteld omdat ze steeds te horen krijgen dat er niets te vinden is. Het karakteristieke is dat organische aandoeningen bij dit klachtenbeeld niet aantoonbaar zijn. Toch beelden de patiënten zich de klachten niet in. Ze hebben pijn en moeten geholpen worden.